چند سکوت شب و چند هیاهوی روز باقیست...

و تا کنار گرفتن این قلب نا آرام در جزیره ی

چشمانت چند پلک انتظار باقیست...

فقط چند پلک ...

یک تکه سلام ، دو فنجان مکث و چند نقطه چین به احترام نام قشنگت ...

گاهی دلم می خواهد بدانی حال من چگونه است

 اما بدان من همیشه حال تو را می دانم .

اغلب دلم برایت تنگ می شود و هر لحظه یک بار تنفست می کنم!

ای حقیقت محض!

یگانه ستاره ی آسمان قلبم!   *

ای تنها دلیل رد کردن هر دلیل و ای تنها بهانه برای آوردن هر بهانه!

دیوانه ی توام با یک جور بی تابی از نوع بی بازگشتش.

می دانی که چه می گویم. تنها تو می دانی ، دیگران اگر بخواهند هم نمی توانند ...

محض خاطر دلم از آن جواب هایی برایم بنویس که جادو می کند؛

دلم تنگ است برای خودت ...

 حرف هایت ...

 جادویت ...

مراقب لطافت روح مهربانت ، دردهای نگفته قلبت ، درهای بسته ی خلوتت ، 

 زمزمه های تنهاییت ،

وفایت ، غصه های ارغوانیت و مخصوصا اسم قشنگت باش!

...

                                    "  کسی که نبودن تو حتی در تخیلش هم نمی گنجد "

محبت ره به دل دادن, صفاي سينه مي خواهد 

به ياد يكديگر بودن دل بي كينه مي خواهد

اگر دورم زديدارت دليل بي وفايي نيست

وفا آن است كه نامت را هميشه بر زبان دارم

عشق با غرور زيباست

 ولي اگر عشق را به قيمت فرو ريختن ديوار غرور گدايي كني

آن وقت است كه ديگر عشق نيست

 صدقه است

آنچنان    کرد     تمنای    تو  ،   دیوانه   مرا

               که  دگر   کس   نشود   همدم  و همخانه مرا

                          من نه آنم که دهم دین و دل از دست به کس، ولی

                                           امشب  از  ره برد  آن غمزه ی ترکانه  مرا

                                                         یک  نفس  در  غم  هجر تو  نبودم خاموش

                                                                    گر  چه  سودی   ندهد  ناله ی  مستانه   مرا

زمستان

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید ، نتواند
که ره تاریک و لغزان است
وگر دست محبت سوی کسی یازی
 به کراه آورد دست از بغل بیرون
 که سرما سخت سوزان است
نفس ، کز گرمگاه سینه می اید برون ، ابری شود تاریک
 چو دیدار ایستد در پیش چشمانت
نفس کاین است ، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک ؟
 مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... ای
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای
منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم
منم من ، سنگ تیپاخورده ی رنجور
 منم ، دشنام پس آفرینش ، نغمه ی ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در ، بگشای ، دلتنگم
حریفا ! میزبانا ! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد
 تگرگی نیست ، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
 حسابت را کنار جام بگذارم
چه می گویی که بیگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟
فریبت می دهد ، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست
حریفا ! گوش سرما برده است این ، یادگار سیلی سرد زمستان است
و قندیل سپهر تنگ میدان ، مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود ، پنهان است
حریفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز یکسان است
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگین
درختان اسکلتهای بلور آجین
زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است

ول به نام عشق، دوم به نام تو، سوم به یاد مرگ. بر لوح شیشه ای قلبم می نویسم: یا تو و عشق، یا من و مرگ

سرنوشت ننوشت گر نوشت بد نوشت اما باور کن نمی توان سرنوشت را از سر نوشت

یک دل که به یک لحظه دو صد عشق پذیرد بگذار چنین قلبی ز اندوه بمیرد بی عشق و محبت نتوان زیست و لیکن یک دل نتواند دو محبت بپذیرد        

بنجره دلت رابر روی عشق باز کن اگر نتوانستی بدان قبلاکسی وارد شده

دردل و آغوش تو گویا دگرجایی ندارم

                   رفتم از کویت ولی گویم که ماوایی ندارم

همچو شمعی سوختم سر تا به پا در محفلت

                سوختم تا شعله باشم در شب تار دلت

چون که بستی پای دل را بر امید وصل خویش

              بعد تو پایم شکست،از حیله ات دل گشت ریش

حال رفتم از کنارت دلبر نامهربان

                   من گذشتم تا تو باشی یار، بهر دیگران

کشته شد قلبم به دست نا رفیقت بی وفا

                   خاطراتی مانده از عشقت پر جور و جفا

دوست دارم وقتي كه نيستي،تو خيال من باشي

                                                         مثل فكرمن به تو،تو هم تو حال من باشي

دوست دارم نگات كنم،وقتي پر از نجابتي

                                                         وقتي از حس غريبي ميكني حكايتي

دوست دارم تنها تورو،همدم رازم بدونم

                                                        توسياهياي شب فقط واست شعر بخونم

دوست دارم يكي باشيم تو سرنوشت همديگه

                                                         كسي  غير از ما نياد توي بهشت همديگه

دوست دارم صدات كنم يار هميشه مهربون

                                                      مهربونم تا ابد براي قلب من بمون

نگاهي پراز مهرو دلباخته                          دلم را اسير غمش ساخته

چو دانسته عاشق شدم با نگاه                   مرابا نگاهش در انداخته

چو تعبيرش از عشق باشد قمار                   دل من به او هر زمان باخته

اگر ياد اوسخت باشد گناه                          پس او صد گنه دوشم انداخته

به چشمان پاك و نجيبش قسم                    كه تا آخر قلب من تاخته

                                                   كه من دراعتراف عشق خود صادق ترينم

اگردرعاشقي رسم ومرامي هست ميگويم

                                                       كه درفرهادسازيها:مريدراه شيرينم

عاشقانم راچوبينم نزدخوددورازريا

                                                     بسي بالم كه درعاشق نمودن اولينم

نميدانم كه دردنياكجاباشد مقام من

                                                     اگرخوبم اگرهم بدولي عاشق ترينم

نگاهي پراز مهرو دلباخته                          دلم را اسير غمش ساخته

چو دانسته عاشق شدم با نگاه                   مرابا نگاهش در انداخته

چو تعبيرش از عشق باشد قمار                   دل من به او هر زمان باخته

اگر ياد اوسخت باشد گناه                          پس او صد گنه دوشم انداخته

به چشمان پاك و نجيبش قسم                    كه تا آخر قلب من تاخته

 تقديم به كسي كه هميشه به يادش هستم

دلتنگم و باز گمان نکن که دلیل دیگری باید بیابم

برای دلتنگی های گاه و بیگاهم .......

تو نزدیک ترین دلیلی !!!