نبود
پايان نا مطمئن هر آنچه...... نبود؟
در خواب نبودم و
انگار
دريچه ای به سويم گشوده شد.
در آن سياهی نامطمئن
ستاره ای نشانم کرد
فروزان تر از خورشيد
مطلق تر از شب.
و همراهی ما
جاودانه شد.
+ نوشته شده در جمعه چهارم آبان 1386ساعت 20:32 توسط سید نظام الدین دلفانی
|
