همه ما در گذریم...
همه ما در گذریم...در حرکتی دایم به سمت نبض هستی ...قصه موندن و رفتن ...یه حسی رو تو وجودت بیدار میکنه ...برگرد به خودت ...همه چیز از تو شروع میشه...دنبال دلت برو ...پاپیش بذار...واسه رفتن نه فرو رفتن ...دل به مسافر نبند ...دل به سفر ببند...زندگی ادامه داره با ما ..یا بی ما...تو که دنیا رو بعد از هر اتفاقی وارونه می بینی ...تو که فکر میکنی همیشه همه چیز به کامه...واسه روزهای آفتابی ...نقشه های ابری نکش..!...یادمون باشه که همه ما مسافریم.....
تو جاده سرنوشت ...مسافر به هیچ تجربه ای دل نمی بنده ...هر حادثه ای رو ...پیامی برای روح می دونه ...همه چیز براش با ارزشه ...مسافر میدونه تجربه لازم است . اما این رو هم می دونه که هیچ تجربه ای دو بار تکرار نمیشه..ممکنه شباهتی با تجربیات قبلی اون باشه ...اما هرگز همون تجربه نیست ...برای همین دنیا همیشه تازه است ...مسافر تو هر لحظه در زندگی سفر میکنه ...نگاه میکنه...اون می تونه دل هر عاشقی رو با نگاهش بلرزونه ...دنبال کسی که دنیا رو کشف کنه ...همیشه حیرته...همیشه احساس شگفتیه...
+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام خرداد 1386ساعت 12:30 توسط سید نظام الدین دلفانی
|
